מרן הברך משה מסאטמאר זצ"ל כ"ו ניסן תשס"ו

תולדות וסיפורי צדיקים וחסידים

די אחראים: אחראי, גבאי ביהמד

אוועטאר
מיללער
שר עשרים אלפים
תגובות: 25680
זיך איינגעשריבען אום: דאנארשטאג יוני 14, 2007 9:48 am

מרן הברך משה מסאטמאר זצ"ל כ"ו ניסן תשס"ו

תגובהדורך מיללער » מאנטאג אפריל 28, 2008 1:52 am

די וואך דאנערשטאג פאלט אויס די צווייטע יארצייט פון רביה"ק בעל ברך משה מסאטמאר זצ"ל, דער סאטמאר רבי איז געווען דער זוהן און שפעטער ממלא מקומו פון מרן העצי חיים מסיגוט, בזוו"ר איז ער געווען אן איידעם ביי זיין פעטער ר' חנוך העניך מאיער מקערעצקי ז"ל חדב"ן מרן הקדושת יו"ט מסיגוט, ער האט פארלוירן זיין ווייב מיט דריי קינדער אין די קריג און נאך די קריג האט ער חתונה געהאט בזוו"ש מיט הרבנית פעסיל לאה לרפו"ש בת ר' אהרן ט"ב מוואלאווא-נירבאטור ב"ר יוקל מוואלאווא ב"ר שמואל מגארליץ ב"ר אלעזר ניסן בן מרן הישמח משה, ר' יוקל וואלאווער איז געווען אן איידעם ביי זיין פעטער מרן הייטב לב מסיגוט.

פון זיין מאמע'ס זייט איז דער רבי געווען א צאנזער און טשערנאבלער אייניקל, זיין מאמע הרבנית ברכה סימא ע"ה איז געווען די טאכטער פון הרה"ק ר' שלום אליעזר מראצפערט זצ"ל בן מרן הדברי חיים מצאנז, ר' שלום אליעזר'ל איז געווען אן איידעם ביי זיין שוואגער ר' מאטעלע מהורנוסטייפל נכד הרבי ר' זושא מאניפאלי, המאור עינים ובעל התניא.

דער ברך משה האט משמש געווען אינדערהיים ברבנות זענטא נאכדעם וואס ער האט געדינט אלס ראש ישיבה ביי זיין שווער אין קערעצקי, נאך די קריג איז ער געווען פאר א צייט אפשניט פון אכט חדשים רב במקום ששימשו אבותיו אין שטאט סיגוט ווען זיין עלטערער ברודער ר' זלמן לייב אב"ד סיגוט איז ליידער נהרג געווארן עקד"ה בשנות הזעם הי"ד.

ווען ער איז ארויסגעקומען אויף אמעריקא האט ער מייסד געווען קהילות עצי חיים סיגוט אין וומ"ס און בארא פארק און אויך די ישיבת עצי חיים, און שפעטער נאכדעם וואס זיין גרויסער פעטער רביהוה"ט זי"ע איז נסתלק געווארן ביום כוא"ב תשל"ט, האט ער ממלא געווען מקומו אלס אדמו"ר ואב"ד קהילות סאטמאר ברחבי תבל ביז צו זיין פטירה ביון כ"ו ניסן תשס"ו, זי"ע ועכי"א.

תנצב"ה.
צוגעלייגטע
Satmar.gif
Satmar.gif (33.74 KiB) געזעהן 14291 מאל
250px-Satmaroriginal.jpg
250px-Satmaroriginal.jpg (8.78 KiB) געזעהן 14276 מאל
לעצט פאראכטן דורך מיללער אום מיטוואך מארטש 24, 2010 10:41 am, מאל פאראכטן געווארן 1 סך הכל.

אוועטאר
קרעמער
שר עשרים אלפים
תגובות: 28277
זיך איינגעשריבען אום: זונטאג יוני 25, 2006 12:34 pm

תגובהדורך קרעמער » מאנטאג אפריל 28, 2008 11:57 pm

יישר כח מיללער פאר די הערליכע ביאגראפיע.

אוועטאר
יאסל
שר האלפיים
תגובות: 2866
זיך איינגעשריבען אום: זונטאג דעצמבער 16, 2007 6:40 pm

תגובהדורך יאסל » דינסטאג אפריל 29, 2008 11:19 am

כ'וועל פארציילען א מעשה וואס כ'האב געהערט שוין קרוב צי 15 יאר ציריק
ס'איז געווען אינמיטען פון איינע פון די שטורמישע מערכות איז איינע פון די גרעסטע פאשקווילען שרייבער אוועק פלוצים יונגערהייט האט מיר דערציילט א זין(וואס ער ציילט זיך לגמרי נישט צווישען דעם רבי'נס אנהענגער) פון דער רב ווי דער איד האט געדאווענט אז ס'איז געקימען פונעם רבי'נס שטוב א גרויסע סכום געלט אז ער זאל עס איבערגעבן פאר די אלמנה.

אוועטאר
מיללער
שר עשרים אלפים
תגובות: 25680
זיך איינגעשריבען אום: דאנארשטאג יוני 14, 2007 9:48 am

תגובהדורך מיללער » מיטוואך אפריל 30, 2008 10:23 am

איינע פון די שיינע מאמענטן במחיצת מרן הברך משה זי"ע ליגט מיר אין די ביינער, ווען ביומי דחנוכה ז"ך כסלו תשנ"ו נאכדעם וואס דער רבי איז ניצול געווארן בחסדי השם פון א עראפלאן גליטש/קראך אויפן וועגן קיין מיאמי, האט דער רבי געפראוועט די געהויבענע חנוכה ליכט צינדען אין גרויסן ביהמ"ד אויף ראדני סט. כדרכו בקודש, ווען נאכדעם איז ער מאריך בדברי שבח והודאה להשי"ת על כל הטוב אשר גמלנו.

דער רבי האט געטייטשט דעם אודה ה' מאד בפי ובתוך רבים אהללנו, אז לעולם ווייסן מיר דאך 'כל שעושים לו נס מנכים לו מזכיותיו' אזויווי יעקב אבינו האט געזאגט קטונתי מכל החסדים, איז אויב אזוי וואס איז די שמחה ווען א איד ווערט געהאלפן באופן נסי? נאר האט ער נאכגעזאגט אז אויב קומט ארויס דערפון א קידוש השם איז דאך דער נס למען כבוד שמו יתברך און נישט לטובת היחיד זעלבסט, דאן איז נישט דא דער חשש פון מנכין לו מזכיותיו, מיט דעם האט ער געטייטשט; 'אודה ה' מאד בפי' איך דאנק דעם הייליגען באשעפער אויף די נסים, איי וואס איז די שמחה, עס איז דאך גארנישט אזא טובה? נאר אויב עס איז 'ובתוך רבים אהללנו' מ'פארציילט דעם נס ברבים און עס קומט ארויס א קידוש השם דאן איז ווי דערמאנט נישט דא דער חשש פון מנכין לו מזכיותיו.

דער רבי האט נאכדעם מאריך געווען מיט א הערליכע שמועס איבער זיינע מיטמאכענישען בשנות הזעם וואס כדרכו בענוות קדשו פלעגט ער זאגן אויף זיך ווען ער האט דערמאנט די 12 חדשים וואס ער האט דורכגעמאכט אינטער די נאצישע נעגל "משפט רש..ם בגיהנם י"ב חודש" האט ער דעמאלטס פארציילט די גרויסע נסים וחסדים וואס ער האט געזעהן אויף טריט און שריט די גאנצע צייט ביז'ן סוף אויף די טרויעריג-באקאנטע 'טויטן-מארש' ווי די רשעים ואכזרים ימ"ש האבן אין די לעצטע וואכן פון די קריג נאכדעם וואס די פארטיליגונג צענטערן זענען שוין געווען צושמעטערט, האבן זיי געפירט אלפים ורבבות מישראל אויסגעמאטערטע אויסגעהונגערטע אידן אויף טויזענעטער מייל צופיס, דער רבי איז דאן געגאנגען באפיסת כוחותיו ביז קיין טרעיזינשטאט פון וואו ער איז שפעטער באפרייט געווארן כ"ה אייר תש"ה.

זכותו הגדול יגן עלי ועלינו ועכי"א.

וואס
שר חמש מאות
תגובות: 648
זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך יוני 20, 2007 8:57 am

תגובהדורך וואס » מיטוואך אפריל 30, 2008 2:49 pm

מיללער, זייער גוט אראפגעשריבן, איך בין דארט געווען, איך געדענק גוט די תורה מיטן שמועס.

וואס
שר חמש מאות
תגובות: 648
זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך יוני 20, 2007 8:57 am

תגובהדורך וואס » מיטוואך אפריל 30, 2008 3:11 pm

זיין עניוות און גארנישט האלטן פון זיך איז מיר אלץ געווען צום שטוינען.
איך בין געווען ביי הונדערטער פון זיינע טישן דורכאויס מיינע בחורישע יארן, איך האב קיינמאל נישט אראפגענומען מיינע אויגן פון זיין צורה, יעדע תנועה זיינע האב איך נאכגעפאלגט ווי א רעכטער חסיד, קיין איין פאלשע אדער איבעריגע תנועה האסטו נישט געקענט באקומען פון אים, נישט קיין חילוק צו עס איז געווען דרייסיג מענטשן ביי א שפעטע זומער טיש, אדער פינף טויזענט מענטשן, קוים וואס ער האט באטראכט דעם עולם.

איך געדענק ביי מיין ערשטע הקפות וואס כאב מיטגעהאלטן, איך בין געווען דרייצן יאר, טויזענטער מענטשן שוויצן און טאנצן, דער רבי טאנצט געמיטלעך ארום, און איך טראכט צו מיר: זאל נאר די רבי מאכן איין פייערדיגע תנועה מיט זיינע הענט ארויס פון זיין טלית, עפעס עפעס, ער ווייסט דאך אז סיז דא טויזענטער חסידים ארום, איין תנועה... און די בחורים און יונגעלייט וועלן דעם דאך אראפרייסן פאר התלהבות, אבער גארנישט, די גרעסטע כבוד מלכים האט אים נישט בארירט קיין טראפ נישט.

צוביסלעך האב איך מיך איינגעוואוינט אז דעם רבין גייט כבוד אן ווי דער פאריעריגע שניי, און אט דאס האט מיך אלץ געצויגן.

ווי נעמט מען דאס היינט ?

אוועטאר
יאסל
שר האלפיים
תגובות: 2866
זיך איינגעשריבען אום: זונטאג דעצמבער 16, 2007 6:40 pm

תגובהדורך יאסל » מיטוואך אפריל 30, 2008 3:16 pm

אמת ויציב דאס פשטות וואס ער האט געירשענט פון זיין זיידע ר' שלום אליעזר'ל איז נישטא היינט צי באקימען אין ערגעץ

אוועטאר
farshlufen
שר עשרים אלפים
תגובות: 21829
זיך איינגעשריבען אום: פרייטאג נובעמבער 16, 2007 8:26 am
לאקאציע: אויף די פאליצעס אין ספרים שאנק

תגובהדורך farshlufen » מיטוואך אפריל 30, 2008 3:26 pm

זיין פשטות האב איך אייביג באוואונדערט, ס'איז ביי אים געווען די זעלבע א ריזיגע שבע ברכות מיט טויזענטער מענטשן, ווי א פשוט'ע פרייטאג צונאכטס טיש.

עס דערציילט איינער פון די נאנטע משמשים, אז דער רבי איז אמאל ארויס שבת פאר מוסף אויף א פאר מינוט, ארויסגייענדיג בעט ער אים ער זאל בעטן דעם בעל תפלה ער זאל ווארטן אויף אים מיט די שמונה עשרה, ער האט ניטאמאל געטראכט אז מ'ווארט סייווי אויף אים.
סימן דלא ידע כלום, שבוחי.

אוועטאר
מיללער
שר עשרים אלפים
תגובות: 25680
זיך איינגעשריבען אום: דאנארשטאג יוני 14, 2007 9:48 am

תגובהדורך מיללער » מיטוואך אפריל 30, 2008 3:35 pm

עס איז באקאנט אז אין די ערשטע יארצייטן פונעם פעטער ביום כ"ו אב, פלעגט ער אלס באוואונדערן וואו עס קומט נאך אלס אזא גרויסער עולם קיין קרית יואל צו די סעודה לכבודו פונעם פעטער, נישט האלטנדיג קיין כי הוא זה אז עפעס קומט דער עולם צו אים אויך.

נאך א פערזענליכע עפיזאד/ווערטל וואס איך געדענק יעצט, בשנת תשנ"ה האט ער אפגעשטאט א בליץ באזוך ביינונז אין די ישיבה קטנה אינדערפרי צום דאווענען (ער איז געקומען אליינס מיט'ן הויז בחור ר' סיני קאויפמאן), פארשטייט זיך אז דאס איז געווען א שאק פאר די מנהלים ומגידי שיעור און ועל כולם פאר אונז בחורים, מ'האט אין די איילעניש אריבערגעברענגט א רבי'ע בענקל מיט נאך א שטענדער.

נאכ'ן דאווענען האט מען געמאכט א שטיקל לחיים, האט דער רבי געזאגט אז אפי' מ'וויל נאר טרינקען אביסל ברוינפן זאל מען ענדערש אנגיסן א גאנץ ברוינפן-גלעזל און איבערלאזן העלפט, ווי איידער נאר צו גיסן אביסל און אויסטרינקען דאס גאנצע, נישט אויסצוקוקן ווי א 'שיכור' (ווער געדענקט נאך ווען איינער וואס טרינקט א גאנץ ברוינפן-גלעזל מיט קימל-ברוינפן איז געווען קאנסידערט א שיכור?....)

זיידעניו
שר ארבעת האלפים
תגובות: 4376
זיך איינגעשריבען אום: פרייטאג פאברואר 01, 2008 12:51 pm

תגובהדורך זיידעניו » מיטוואך אפריל 30, 2008 5:28 pm

אן אינטערסאנטע מעשה ווערט פארציילט אויפן רבי'ן בעל ברך משה זי"ע, אז איין יאר ווען דער רבי בעל ברך משה זי"ע איז געקומען שעפן "מים שלנו" ביים פאבריק, איז זיך דארטן צוזאמגעקומען גאר א גרויסע עולם צוצוקוקן די הייליגע עבודה פנעם רבי'ן,, אינמיטן איז דארט אדורך געפארן א איד וואס האט געהערט צו א פרעמדע קהילה, און ווען ער האט געזען א גרויסע ציבור האט ער זיך אפגעשטעלט און געפרעגט איינעם וואס גייט דא פאר, האט מען אים געזאגט אז דער סאטמאר רבי גייט יעצט שעפן "מים שלנו", ווען דער איד האט דאס געהערט, האט ער אויסגענוצט דאס געלעגענהייט, און איז אויך ארויסגעגאנגען מיטהאלטן אזוי ווי יעדער איינער, און נאכן שעפן "מים שלנו", ווען דער רבי זצ"ל איז ארויפגעגאנגען צום בנין, האט דער איד זיך מזכיר געווען ביים רבי'ן זצ"ל. אז עס איז שוין אדורך געלאפן גאר אסאך יא זייט ער האט חתונה געהאט און ער האט ליידער נישט זוכה געווען צו קינדער, און ביים ים שלנו ווערט געברענגט אז עס איז א זמן וואס מ'קען געהאלפן ווערן בעט ער פונעם רבין ער זאל אים אנוואונטשן מיט זרע של קיימא.

ווען דער רבי האט געהער זיין בקשה האט ער גענומען די האנט פונעם איד און עס אנגעכאפט מיט א געוואלדיגע חביבות אזוי ווי זיין סדר איז געווען, און דער רבי איז געווען זיייער גוט אויפגעלייגט האט ער זיך אנגערופן צום איד מ'האט דאך יעצט געשעפט "מים שלנו" וואס די צווי ווערטער מ'ים ש'לנו מאכט ר"ת שם. האט ער אים אנגעוואנטשן אז בקרוב זאל ער געהאלפן ווערן אז ער זאל קענען קורא שם זיין, אויף זיין אייגן געבוירן קינד.

און צדיק גוזר והקב"ה מקיים איבער'ן יאר איז דער איד נאכאמאל געקומען צום רבי'ן צום שעפן "מים שלנו", אבער דאס מאל איז ער שוין געקומען מיט זיין נייע געבוירענע אינגעלע, וואס איז דעמאלס געבוירן געווארן, און איז געקומען פרעגן וואספארא נאמען זאל ער געבן פאר דאס קינד, און דאס מאל איז ער געקומען ארומגענומען מיט זיינע עלטערן און מיט זיינע קרובים און גוטע פריינד וואס אלע זענען געקומען, זיך מיט טיילן מיט זיין גערויסע שמחה וואס נאך אזויפיל יארן איז ער ענדליך געהאלפן געווארן מיט א לעבעדיגע קינד, אלעס נאר בזכות די ברכה פונעם רבי זי"ע. והי' לפלא.

זיידעניו
שר ארבעת האלפים
תגובות: 4376
זיך איינגעשריבען אום: פרייטאג פאברואר 01, 2008 12:51 pm

תגובהדורך זיידעניו » מיטוואך אפריל 30, 2008 5:29 pm

עס איז כדי צו פארציילן אין די שווערע צייטן, ווען ס'איז געווען שעת המלחמה, אין יאר תש"ה האבן די דייטשע רשעים ימח שמם זייער אינטערעדריקט און געפייניגט די אידן, און טאד דעם אלעם האט די רבי גלייך נאך פורים ארויסגעברענגט זיין זארג פאר די אנדערע אידן, ווי אזוי וועלן מיר קענען האבן א אפגעהיטענע פסח, מ'געבט דאך פאר אונז צו עס עס בלויז חמץ און דאס איז דאס אויך געווען מיט א פונקטליכע מאס צו ערהאלטן דאס לעבן.

האבן זיי זיך אן עצה געגעבן אויף אזא מין וועג א יעדן טאג האבן זיי געשפארט דאס ביסן פון מויל און געקענט באשטיין צו הונגער'ן פאר פסח כדי איבער צולאזן א יעדן טאג אביסל ברויט, און דאס ביסל ברויט האבן זיי דערמיט אינטערגעקויפט די הויפט פונעם קאך, זיי צו געבן אנשטאט דעם קארטאפל, און די הויפט האט טאקע מסכים געווען אויפצוטוישן ברויט פאר קארטאפל,

בדרך צחות קען מען זאגן אז די רבי האט גוט מקיים געווען דעם "כר- פס" וואס דאס איז די אנהייב פון קאר -טאפל. פאר פס, א ס' מיט א ת' קענען זיך אויפטוישן דאס איז ווי פת דאס מיינט ברויט.

אוועטאר
דארפסמאן
שר ששת אלפים
תגובות: 6441
זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג נובעמבער 14, 2006 2:52 pm
לאקאציע: אין דארף

תגובהדורך דארפסמאן » מיטוואך אפריל 30, 2008 7:58 pm

מיללער איך בין אויך געווען ביי די תורה חנוכה תשנ"ו ישר כח פארן ארויף ברענגען
הכו"ח ר' אברהם דארפסמאן שליט"א
פה ב'דארף יצ"ו -

אוועטאר
איך_הער
סעקרעטאר
תגובות: 18576
זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג יולי 04, 2006 6:47 pm
לאקאציע: אין אפיס
פארבינד זיך:

תגובהדורך איך_הער » מיטוואך אפריל 30, 2008 8:17 pm

שכוח פאר די באשרייבונגען, דעם שביעי של פסח ביינאכט, האט זיין זון כ"ק מהר"א מסאטמאר שליט"א נאך דערציילט א מעשה, פון א יונגערמאן, וואס האט פאר צען יאר צוריק, געדארפט אפשערן א קינד, און זיין געבורטס טאג, איז כ"ו ניסן, האט ער געפרעגט דעם ברך משה, ווען ער זאל אפשערן, צו ער זאל ווארטן אויף ל"ג בעומער, אדער עפעס אנדערש, האט אים דער ברך משה זצ"ל געפרעגט, וועלכען טאג, ער יערט זיך, און דער טאטע האט געענפערט, כ"ו ניסן, נו, האט דער ברך משה געענטפערט, כ"ו ניסן, איז א גוטע טאג, דו זאלסט אים דעמאלטס אפשערן, אבער דער יונגערמאן, פרעגט אים צוריק, סידעך ספירה? גערעכט, אבער כ"ו ניסן איז א גוטע טאג.

אפאר יאר שפעטער, האט דער יונגערמאן נאכאמאל געדארפט אפשערן אין ספירה, געדענקענדיג די פאריגע מעשה, איזער אצינד נאכאמאל אריין געגאנגען צום ברך משה זצ"ל פרעגן, ווען ער זאל אפשערן, און דער ברך משה פרעגט אים מיט וואונדער, אוודאי דארף מען ווארטן אויף ל"ג בעומער, סידעך ספירה, האט אים דער יונגערמאן געזאגט, אז פאר עטליכע יאר פריער, האט אים דער רבי יא געהייסן אפשערן אפילו אין ספירה, פרעגט אים דער רבי, אין וועלכען טאג? האט ער געענטפערט כ"ו ניסן, נו, דו רעדסטעך יעצט נישט פון כ"ו ניסן, כ"ו ניסן איז עפעס אנדערש, כ"ו ניסן איז א גוטער טאג.

ווען דער יונגערמאן איז געפארן צו די לוויה, מיט נעמענדיג זיין עלעוו יעריג יונגעל, רופט זיך דאס קינד אן אויפן וועג, טאטי דו ווייסט, היינט יער איך מיך, איך ווער עלעוו יאר, און דאן האבן זיי זיך געכאפט, אז ביי די דריי יאר פונעם קינד, האט שוין דער ברך משה געזאגט, אז כ"ו ניסן איז א גוטער טאג.

זי"ע.

אוועטאר
farshlufen
שר עשרים אלפים
תגובות: 21829
זיך איינגעשריבען אום: פרייטאג נובעמבער 16, 2007 8:26 am
לאקאציע: אויף די פאליצעס אין ספרים שאנק

תגובהדורך farshlufen » דאנארשטאג מאי 01, 2008 8:13 am

הרב ר' יעקב ווייס דערציילט:
אין פרשת אמור תשמ"ו האט דער רבי געגעסן שבת מיט די בחורים, ביי די תורה האט ער נאכגעזאגט א דברי יואל אין נאכדעם צוגעזאגט א קליינע טייטש, שפעטער ווען ר' יעקב האט געלערנט מיטן רבי'ן, האט אים דער רבי געזאגט א הערליכע תורה מיט א הקדמה מיט א הקדמה פון ייטב לב, זאגט ר' יעקב, ילדות היתה בי און איך האב געפרעגט דעם רבי'ן, פארוואס האט דער רבי נישט געזאגט די תורה היינט ביים טיש?
האט ער אים געענטפערט, איך האב מיר געהאט אנגעגרייט די תורה, שפעטער פארן אריין קומען צום טיש האב איך געלערנט דברי יואל, האב איך געזעהן אז דער פעטער זאגט א תורה מלא אמונה און חיזוק לעבודת ה', האב איך געטראכט מיין תורה איז דאך נישט אינטערעסאנט צו זאגן, דעם פעטערס תורה דאס איז אינטערעסאנט.........
סימן דלא ידע כלום, שבוחי.

אוועטאר
farshlufen
שר עשרים אלפים
תגובות: 21829
זיך איינגעשריבען אום: פרייטאג נובעמבער 16, 2007 8:26 am
לאקאציע: אויף די פאליצעס אין ספרים שאנק

תגובהדורך farshlufen » דאנארשטאג מאי 01, 2008 8:47 am

הרב ר' נ.ה.צ. וואס פלעגט לערנען מיטן רבי'ן, איז אמאל ארויף געקומען צום רבי'ן אין א שבת נאכמיטאג ווען דער רבי האט זיך נישט גוט געשפיערט, זאגט אים דער רבי: דער פעטער האט מיך פריער באזוכט און געפרעגט ווי אזוי איך שפיער, פרעגט ר' נ.ה. דעם רבי'ן: אין וואס האט אים דער רבי געזאגט? ענטפערט אים דעם רבי: איך האב אים געזאגט אז די מוסדות וואקסן דער עולם לערנט און גיט צדקה..............
סימן דלא ידע כלום, שבוחי.

אוועטאר
מיללער
שר עשרים אלפים
תגובות: 25680
זיך איינגעשריבען אום: דאנארשטאג יוני 14, 2007 9:48 am

תגובהדורך מיללער » דאנארשטאג מאי 01, 2008 9:45 am

איך הער,

איך האב די מעשה אויך געהערט מפ"ק, אויך נכדו הרה"צ מהרמ"מ מסאטמאר-וומ"ס האט נאכפארציילט די מעשה דעם פארגאנגענעם אחרון של פסח. עס איז כדאי צו דערמאנען דעם נאמען פון דעם אינגערמאן ביי וועם די מעשה האט פאסירט לידע מבטן מי יצאו הדברים, דער אינגערמאן הייסט ר' יעקב הערש ב"ר מאיר יוסף טייטלבוים פון לעיקוואד.

יצמח
שר חמישים ומאתים
תגובות: 484
זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג יוני 19, 2007 4:26 pm

תגובהדורך יצמח » דאנארשטאג מאי 01, 2008 10:35 am

הרה"ח מרדכי דוד וויעדער הי"ו משב"ק, פארציילט:

איינמאל איז אריינגעקומען א חתן מיט זיין מאמע א וואך פאר זיין חתונה, און האט זיך אפגערעדט פארן רבי'ן, אז ער האט די וואך באקומען שטארקע יסורים אויף די פיס, און מדארף יעצט די וואך פון די חתונה ארום לויפן צו די דאקטורים, מאכן אלע ערליי טעסט'ן, האט זיי די רבי ז"ל געזאגט אז אינדערהיים פלעגט מען זאגן א ווערטל, אז ביז די חתונה וועט זיך עס אויסהיילען, און די רבי האז זיי אנגוואונטשען.

פארציילט ר' מרדכי דוד אז ביי די שבת שבע ברכות איז ער צוגעגאנגען צו דער חתן און אים געפרעגט, וואס זיינע פוס מאכן, זאגט אים דער חתן אז ווען ער איז אויפגעשטאנען די טאג פון די חתונה האט ער מער נישט געשפירט קיין שום יסורים.

ימליץ טוב בעדינו, זכותו יגן עלינו.

(געהערט פון איינעם וואס ר מ.ד. האט אים דאס פארציילט)

אוועטאר
יאסל
שר האלפיים
תגובות: 2866
זיך איינגעשריבען אום: זונטאג דעצמבער 16, 2007 6:40 pm

תגובהדורך יאסל » דאנארשטאג מאי 01, 2008 10:52 am

גאר א שיינע מעשה האט פארציילט זיין עלטסטער זין שליט"א, ער האט געהערט פונעם טאטען אז נאכן קריג אהיים קימענדיג פונעם לאגער איז ער דארעך געפארן ראצפערט די שטאט וואס זיין זיידע דער הייליגער ר' שלום אליעזר'ל האט געוואינט, ער האט געהאט חשק אריין גיין קיקען צי ס'איז עפעס געבליבן(ווי באקאנט איז אין אונגארען האט מען ביים אהיים קימען אין געוויסע פלעצער האט מען נאך געקענט טרעפן זאכען אויפן טיש אימבארירט אזוי שנעל האט מען דארט אויסגעראטען די יודען, אוי באשעפער ווי נעמט מען כוח דאס אויסציהאלטען) אבער וויסענדיג אז ס'איז געבליבן נענטערע יורשים ווי אים, דהיינו די טעכטער פון ר' זושא'לע וואס זענען עפ"ה נענטערע יורשים ווי אים, איז ער אפילו נישט אהין געגאנגן כדי נישט ציצירירן חפיצים וואס געהערן נישט צי אים.
איך האלט אז מטראכט אריין אים די מעשה, אין נאך אין וועלעכע אימשטענדען דאס איז געווען איז א לימוד גדול אויף אינזער רבי'ן.

אוועטאר
מיללער
שר עשרים אלפים
תגובות: 25680
זיך איינגעשריבען אום: דאנארשטאג יוני 14, 2007 9:48 am

תגובהדורך מיללער » דאנארשטאג מאי 01, 2008 12:07 pm

יאסל,

ווען איך האב די מעשה געזעהן דאס ערשטע מאל באשריבען, איז מיר ממש געקומען צו וויינען, און דער זעלבער צייט מעורר געווען אזא תשוקה נאכאמאל צו האבן די זכיה א בליק צוטאן אויף אזא הייליגע איד (ער איז שוין דאן געווען בגנזי מרומים ווען איך האב עס געלייענט).

וואס דאס מיינט איז דאך ממש א גדלות עד להפליא, דא שטייט ער לעבן די הויז ווי עס האט געוואונט זיין זיידע צו וועם ער איז געווען אזוי צוגעבינדען בכל נימי נפשו נאכדעם וואס ער איז געבליבן א קיילעכדיגער יתום ביי די עלף יאר, ער וויל א בליק טאן אויף די שטוב ווי א זוהן פונעם הייליגער צאנזער רב האט געוואונט און געדינט דעם אייבירשטען ביז ווען ער איז אומגעקומען על קדושת שמו יתברך הי"ד, ער קען נאך איינמאל אטעמען די לופט וואס זיין באבע די מלומדת הרבנית שרה מרים ע"ה בתה של הרה"צ ר' מאטעלע הארנוסטייפלער זצ"ל האט געאטעמט, ער קען זיך געפונען אין די שטוב ווי עס זענען אמאל געקומען אזאנע גרויסע אידן ווי דער קדושת ציון, דער עצי חיים, ר' חיים'ל האלבערשטאם פון סאטמאר, ר' זושא'לע פון ראצפערט מיט זיין איידעם דעם רבין'ס גרויסע ברודער.

אבער, ער טרעט נישט אריבער די שוועל! פארווואס? נישט עובר צו זיין אויף לא תחמוד! (איך גלייב אז אויף לא תגזול האט ער אוודאי נישט געברויכט מורא האבן).

די מעשה דערציילט אסאך, גאר אסאך, פון זיין זהירות פון א נדנוד איסור, פון אייגענע גדרים וסייגים, פון א פרישות יתירה, קדושים תהיו קדש עצמך במותר לך.

אוועטאר
farshlufen
שר עשרים אלפים
תגובות: 21829
זיך איינגעשריבען אום: פרייטאג נובעמבער 16, 2007 8:26 am
לאקאציע: אויף די פאליצעס אין ספרים שאנק

תגובהדורך farshlufen » דאנארשטאג מאי 01, 2008 1:28 pm

א איד וואס האט געהאט א בחור אין די יארן איז עטליכע מאל אריין צום רבי'ן און געמוטשעט דער רבי זאל אים אנוואונטשען, איינמאל זאגט אים דער רבי: ווען ער וועט א חתן ווערן וועסטו פארשטיין אז ס'האט נישט געקענט זיין פריער.

דער בחור איז אלט געווען 24 יאר ווען ער האט גענומען אן אכצן יעריג מיידעל.
סימן דלא ידע כלום, שבוחי.

אוועטאר
יאסל
שר האלפיים
תגובות: 2866
זיך איינגעשריבען אום: זונטאג דעצמבער 16, 2007 6:40 pm

תגובהדורך יאסל » דאנארשטאג מאי 01, 2008 2:19 pm

דער מארגארעטענער רב וואס איז אוועק א יאר צירוק
שרייבט אין א מכתב וואס איז געווען מפורסם אז ער איז געווען ביי א מעמד דאכט זיך אן אסיפת רבנים
ווי דער רבי זצ"ל האט ארויף געריפן דעם ברך משה זעצענדיג אים נעבן זיך זאגענדיג דערביי די מיזט דאך וויסען ווי אזוי צי פירען.

3x0
המכונה 'טריאו'
תגובות: 9146
זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך יוני 28, 2006 11:29 am
לאקאציע: חבוי

Re: מרן הברך משה מסאטמאר זצ"ל כ"ו ניסן תשס"ו

תגובהדורך 3x0 » דאנארשטאג מאי 01, 2008 3:05 pm

איך האב נעכטן ארויסגעפרינט דעם אשכול און געוויזן פאר א איד, א חסיד פון רבינו ז"ל (ובנו מהר"א שליט"א), האט ער מיר דערציילט צוויי מעשות פונעם רבי'ן ז"ל, און צוגעלייגט צווי הערות, וואס איך וועל שרייבן נאך די צוויי מעשות.


[align=center]גם כי אלך בגיא צלמות...[/align][align=right]פאראיאר ביי די סעודה לכבוד די ערשטע יארצייט אין קרית יואל, האט כ"ק אדמו"ר מוהר"א שליט"א דערציילט, אז זיין טאטע כ"ק רבינו ז"ל פלעג דערציילן, אז גייענדיג אויף דער שווערן וועג ווי די רשעים האבן זיי געפירט, א וועג פון צוויי וואכן ביז טערעזיונשטאט, זענען ליידער א סאך מענטשן אויבגעגאנגען אין מיטן וועג צוליב הונגער, האט מען זיך געגעבן אן עצה, און אנגעהויבן עסן גראז וואס מ'האט אפגעריסן גייענדיג אויפן וועג, און דאס האט זיי דערהאלטן ביים לעבן.
פלעגט דער רבי ז"ל דערציילן, אז ווען עס איז אויסגעקומען פרייטאג, האט דער רבי איבערגעטראכט וואס צו טון שבת, און ער האט באשלאסן אז עפ"י הלכה איז ענדערש ער זאל אפרייסן פרייטאג גענוג גראז אויף שבת, און ער וועט דאס טראגן מיט זיך באהאלטן אינטערן העמד, ווי איידער ער זאל דארפן אפרייסן גראז אום שבת, אפילו עס איז געווען פיקוח נפש, און מ'איז מחויב מקיים צו זיין ונשמרתם מאוד לנפשותיכם, אבער אפרייסן גראז מן המחובר, איז דאך אן איסור דאורייתא, און טראגן אין א כרמלית איז נאר אן איסור דרבנן.
און די ערליכע אידן וואס זענען געווען נאנט צום רבי'ן האבן אויך אנגענומען זיין פסק הלכה, און אזוי געטון באמונה ובתמימות[/align]

[align=center]לא עלה על לבו...[/align]בערך אין יאר תשמ"ה, איז געקומען צום רבי'ן דער ברך משה ז"ל א איד, וואס איז געווען שטארק נאנט צו אים במשך די פריערדיגע יארן אין די סיגעטער קהלה, און ער האט געבעטן דעם רבי'ן צי ער קען אים געבן א בעקיטשע פון רבי'נס בעקיטשעס. און זייענדיג א נאנטער ידיד פון לאנגע יארן, האט ער זיך פארגעשטעלט אז דער רבי וועט דאס אים זיכער נישט אפזאגן. למעשה האט אים דער רבי געענטפערט, "זאלסט נישט ברוגז זיין, אבער איך קען דיר נישט געבן". און דער איד נעמט בעטן ביים רבי'ן, און אזויווי ער האט נישט אפגעלאזט, רופט זיך דער רבי אן, "וואס זאל איך דיר זאגן, איך האב נישט באקומען פון פעטער'ס בעקיטשעס פאר מיר געהעריג, וויאזוי קען איך געבן דעם פעטער'ס א בעקיטשע פאר דיר?". רופט זיך אן דער איד, איך מיין נישט א בעקיטשע פון רבי'ן זי"ע, איך מיין צו בעטן א בעקטישע פון רבי'ן זאל זיין געזונט. רופט זיך דער רבי אן מיט וואונדער, "מיין בעקיטשע דארפסטו? דאס איז מיר שוין נישט איינגעפאלן, איך האב מיר פארגעשטעלט אז דו זאגסט אז דו דארפסט א בעקיטשע פון רבי'ן, מיינסטו דעם פעטער ז"ל, זאלסט האבן א בגד פון אים, דאס פארשטיי איך, אבער פון מיינע בעקיטשעס דארפסטו?" זאגט דער איד, יא. שטעלט זיך דער רבי אויף פון פלאץ און פירט אים צו צו די שאנק און מאכט אים אויף די טיר און ווייזט, "דא האסטו בעקיטשעס, נעם וועלכעס דו ווילסט"...


תיקון טעות והוספה.

מיללער האט געשריבן:...ער חתונה געהאט בזוו"ש מיט הרבנית פעסיל לאה לרפו"ש בת ר' אהרן ט"ב מוואלאווא-נירבאטור ב"ר יוקל מוואלאווא ב"ר שמואל מגארליץ בן מרן הישמח משה, ר' יוקל וואלאווער איז געווען אן איידעם ביי זיין פעטער מרן הייטב לב מסיגוט.
ר' שמואל גארליצער איז נישט געווען א זין פון הייליגען ישמח משה,נאר פון הגה"ק ר' אלעזר ניסן בנו של מרן ישמח משה.

מיללער האט געשריבן:פון זיין מאמע'ס זייט איז דער רבי געווען א צאנזער און טשערנאבלער אייניקל, זיין מאמע הרבנית ברכה סימא ע"ה איז געווען די טאכטער פון הרה"ק ר' שלום אליעזר מראצפערט זצ"ל בן מרן הדברי חיים מצאנז, ר' שלום אליעזר'ל איז געווען אן איידעם ביי זיין שוואגער ר' מאטעלע מהורנוסטייפל נכד הרבי ר' זושא מאניפאלי, המאור עינים ובעל התניא.
פון זיין מאמעס זייט איז ער אויך געווען אן אייניקל פון בעל שם טוב הק', און פון ר' אהרן הגדול מקארלין זכותם יגן עלינו ועל כל ישראל.

אוועטאר
מיללער
שר עשרים אלפים
תגובות: 25680
זיך איינגעשריבען אום: דאנארשטאג יוני 14, 2007 9:48 am

תגובהדורך מיללער » דאנארשטאג מאי 01, 2008 3:11 pm

טריאו,

די ערשטע מעשה איז שוין היינט געדרוקט אין 'ומשה היה רועה', די צווייטע מעשה איז נאך א רינגעלע אין די קייט פון זיין פשטות ועניוות וואס לדעתי איז דאס וואס מ'ברויך אממערסטענס ארויסברענגען אין די טאג פון זיין יארצייט.

(ייש"כ פאר די תיקון טעות איבער די יחוס פון ר' יוקל וואלאווער, איך האב עס פשוט פארגעסן)

אוועטאר
farshlufen
שר עשרים אלפים
תגובות: 21829
זיך איינגעשריבען אום: פרייטאג נובעמבער 16, 2007 8:26 am
לאקאציע: אויף די פאליצעס אין ספרים שאנק

תגובהדורך farshlufen » פרייטאג מאי 02, 2008 11:54 am

הרב ר' אליעזר דוד פריעדמאן אב"ד בעלזא לאנדאן האט דערציילט:
אין יאר תש"ו איז דער ברך משה געווען אויף א טאג אין גראסווארדיין, נאכדעם ווי דער עולם האט שלום גענומען האט ער גלייך געבעטן א שו"ע אורח חיים און זיך געזעצט לערנען בהתמדה.
סימן דלא ידע כלום, שבוחי.

אוועטאר
איך_הער
סעקרעטאר
תגובות: 18576
זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג יולי 04, 2006 6:47 pm
לאקאציע: אין אפיס
פארבינד זיך:

תגובהדורך איך_הער » פרייטאג מאי 02, 2008 2:41 pm

אז מ'רעדט שוין פון מלבושים, עלעך צו לייגן נאך א מעשה, פונעם אויבן דערמאנטן ר' יעקב הערש טייטלבוים, וואס ער האט געהאט ביים ברך משה זי"ע, אין די זעלבע צייט, וואס ער איז דארט געווען וועגן די אפשערן.

ער האט געבעטן דעם ברך משה, צו ער וואלט געקענט האבן עפעס א מלבוש, און ווען ער האטעם געפרעגט למשל וואס, האט ער ארויס גענומען א נייע קאפל פון טאש, און געזאגט פארן רבי'ן, אז ער האט געקויפט פארן רבי'ן א נייע קאפל, און ער וואלט געהאט חשק, אז דער רבי זאל אים געבן, די יעצטיגע קאפל פון קאפ.

דער ברך משה נעמט אראפ די הוט, און לייגטעס אראפ אופן טיש, און נעמט די נייע קאפל, באטראכט עס און טוישט עס אויף מיטן זיין קאפל, אבער בלייבט נאך אלץ אן די הוט, און נאכנישט געגעבן זיין קאפל פאר דעם יונגערמאן. און געשמועסט נאך עטליכע מינוט.

נאך אפאר מינוט, פרעגט דער רבי פאר דעם יונגערמאן, דו מוזט דווקא האבן מיין אלטע קאפל, אדער יעצט אז כ'האב שוין אנגעהאט דיין קאפל, איז דאך דאס שוין געווארן מיינס, און איך וועל דיר דאס צוריק געבן?

דער יונגערמאן, האט נישט פארשטאנען פונקטליך פארוואס דער רבי פרעגט עס אים, און איז געווארן זייער אומבאקוועם, אבער געענטפערט, אז אוודאי וואלטער ענדערש געוואלט, די אלטע קאפל, אבער אז דער רבי וויל געבן די נייע קאפל, וועט אויך זיין גוט, האט אים דער ברך משה געענטפערט, כ'וועל דיר זאגן, איך גיי מיט א קאפל, וואס איז אריין גענייט מיט ווייס פון אינעווייניג, און די קאפל וואס דו האסט געקויפט, איז מיט בלוי, אבער כ'זאג דיר, איך האבעס יעצט אנגעטוהן, און ס'איז שוין גענוג לאנג, יא? איזעס דאך מיין קאפל, און יעצט געב איך דיר דאס צוריק, און ער נעמט דאס קאפל, און ארויף געלייגט אויפן קינד'ס קאפ, און געבענטשט דאס קינד, און געזאגט נאכאמאל פארן קינד, געדענק דאס איז מיין קאפל.


צוריק צו “על הצדיקים ועל החסידים”

ווער איז אונליין

באנוצערס וואס דרייען זיך דא: נישטא קיין איינגעשריבענע באנוצערס און 13 געסט