עניני העברת הסדרה שמו"ת

הפוך בה דכולה בה

די אחראים: אחראי, גבאי ביהמד

אוועטאר
חלב ישראל
שר חמישים ומאתים
תגובות: 484
זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך פאברואר 14, 2018 10:19 am

תגובהדורך חלב ישראל » מיטוואך אוקטובער 23, 2019 5:55 pm

לכאורה האט געשריבן:
חלב ישראל האט געשריבן:מדי דברי בו, שוין א לאנגע צייט וואס ס'שטערט מיך די קשיא. רבי אמי האט געזאגט לעולם ישלים אדם פרשיותיו עם הציבור שנים מקרא ואחד תרגום, קוקט אויס ווי אזא מנהג טוב, אזויווי "לעולם יצא אדם בכי טוב", "לעולם יהא אדם רך כקנה", "לעולם יקדים אדם תפילה לצרה" וכו'. ווידער דער מחבר שרייבט חייב לקרות לעצמו בכל שבוע פרשת אותו שבוע שנים מקרא ואחד תרגום, דאס זעהט שוין אויס ווי א חיוב ממש, וואס איז פשט פונם שינוי לשון?

אולי גייט דער ווארט 'לעולם' (וואס נניח אז עס א 'מנהג טוב', אפשר איז 'לעולם יהא אדם ירא שמים' אויך א מנהג טוב?) אויף די חלק 'עם הציבור', שלא יקדים ולא יאחר, אבער דער עצם העברת הסידרא איז א חיוב.

הדא הוא דכתיב אמאל מיט'ן תירוץ מאכט מען נאך שטערקער דעם קשיא...

אוועטאר
לכאורה
שר עשרת אלפים
תגובות: 11713
זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג אוקטובער 20, 2009 2:43 pm

תגובהדורך לכאורה » מיטוואך אוקטובער 23, 2019 6:10 pm

דאן גייען מיר צוריק א שטאפל: פון וואנעט נעמט איר אז 'לעולם' איז א מנהג טוב?
איך בין צוריקגעבליבן מיט טויזנטער אשכולות, אבער איך געב נישט אויף... שטייטליך און צוביסלעך וועט מען אי"ה "ווייס מאכן די קרעטשמע"

אוועטאר
חלב ישראל
שר חמישים ומאתים
תגובות: 484
זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך פאברואר 14, 2018 10:19 am

תגובהדורך חלב ישראל » מיטוואך אוקטובער 23, 2019 6:18 pm

ווייל רוב לעולם'ס פון גמרא דערמאנט ער ניטאמאל, ווען ס'איז ממש א חיוב דארף ער דאך עס זאגן מ'זאל וואוסן וואס צו טון. ועוד, מה נפשך, אויב האט דער מחבר פארשטאנען אז אין "לעולם" שטייט א "חייב" דאן פארוואס האט אויסגעפעלט דעם שינוי לשון? הלא דבר הוא.

חוח בין השושנים
שר חמש מאות
תגובות: 914
זיך איינגעשריבען אום: זונטאג מאי 19, 2019 12:30 pm

תגובהדורך חוח בין השושנים » דאנארשטאג אוקטובער 24, 2019 9:57 am

דער לשון 'חייב' אויף שמו"ת שטייט שוין אין די ראשונים, ווי סמ"ג, רבינו אפרים, ארחות חיים, כל בו, ספר השלחן.
אין ב"י ברענגט ער דעם לשון 'חייב' פונעם תרומת הדשן.
סאיז יתכן אז דער מחבר האט גענומען דעם לשון 'חייב' - פון רבותינו הראשונים.
נישט יעדער וואס דרייווט איין מפ"ש שטייטער פון מיר, איז א גולם. נישט יעדער וואס דרייווט איין מפ"ש שנעלער פון מיר, איז א חיה רעה. נישט יעדער וואס האלט אנדערש פון מיר, איז אומגערעכט.

אוועטאר
למעלה משבעים
שר תשעת אלפים
תגובות: 9778
זיך איינגעשריבען אום: זונטאג מארטש 02, 2008 10:17 pm
לאקאציע: ערגעץ פארבלאנדזשעט אויף די גראדע וואסערן

תגובהדורך למעלה משבעים » דאנארשטאג אוקטובער 24, 2019 1:55 pm

חלב ישראל האט געשריבן:ווייל רוב לעולם'ס פון גמרא דערמאנט ער ניטאמאל, ווען ס'איז ממש א חיוב דארף ער דאך עס זאגן מ'זאל וואוסן וואס צו טון. ועוד, מה נפשך, אויב האט דער מחבר פארשטאנען אז אין "לעולם" שטייט א "חייב" דאן פארוואס האט אויסגעפעלט דעם שינוי לשון? הלא דבר הוא.

איר האט איבערגעקוקט אלע לעולם'ס? כ'ווייס נישט פון ווי איר נעמט עס, אויף די לעולם'ס וואס איך האב נאכגעקוקט, ניצט די מחבר/רמ"א געהעריג די לשון פון מצוה/צריך/אסור אדער די זעלבע סגנון ווי ער שרייבט אלע הלכות.

די מחבר/רמב"ם שרייבט עפעס יעדע מאל די לשון הגמרא אז ס'זאל עפעס מיינען? די מחבר/רמב"ם וויל דאך דא ארויסברענגן נאך א חידוש, אז אפילו מען האט שוין געהערט דעם קריאה, דאך דארף מען מעביר סדרה זיין [יא כ'ווייס אז איינער האט אזוי אנגעפרעגט פונעם שבט הלוי, אבער איך זע בכלל נישט קיין שום משמעות פון א מנהג טוב. בפרט נאך פון דאס וואס די גמרא ברענגט עמוד ב', און פון די תוס' וואס ברענגט דעם מדרש פון רבינו הקדוש זעט אויס אז די לעולם איז א חיוב].

די פשטות הגמרא מיינט די לעולם אויף אפילו עטרות ודיבון.

אוועטאר
חלב ישראל
שר חמישים ומאתים
תגובות: 484
זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך פאברואר 14, 2018 10:19 am

תגובהדורך חלב ישראל » דאנארשטאג אוקטובער 24, 2019 3:33 pm

חוח בין השושנים האט געשריבן:דער לשון 'חייב' אויף שמו"ת שטייט שוין אין די ראשונים, ווי סמ"ג, רבינו אפרים, ארחות חיים, כל בו, ספר השלחן.
אין ב"י ברענגט ער דעם לשון 'חייב' פונעם תרומת הדשן.
סאיז יתכן אז דער מחבר האט גענומען דעם לשון 'חייב' - פון רבותינו הראשונים.

אז ער ציטירט פונעם תרומת הדשן איז דאך די גאנצע קשיא נישט שווער. אויפ'ן בית יוסף אליינס וואלט מען געקענט פרעגן אזא קשיא ווייל געווענליך האלט ער זיך צו וואס שטייט, זיין גאנצע ספר איז דאך געבויעט אויף דעם מהלך, אויפ'ן תרומת הדשן ווייס איך נישט צו מ'קען פרעגן אזא קשיא.

געבורטסטאג
שר מאה
תגובות: 124
זיך איינגעשריבען אום: מאנטאג מארטש 25, 2019 2:35 pm

תגובהדורך געבורטסטאג » דאנארשטאג אוקטובער 24, 2019 7:19 pm

געבורטסטאג האט געשריבן:ווייסט איינער איבער די מהלך פון די של"ה הק' אין שמו"ת? וויאזוי ארבעט עס און די מקור, און וועלכע חצרות און מנהגים פירן זיך אזוי?

עניוואן?
דו ביזט טאקע עלטער ווי מיר, אבער איך בין פארדעם געבוירן....

אוועטאר
עירמאנט'ער
שר האלף
תגובות: 1267
זיך איינגעשריבען אום: זונטאג פאברואר 16, 2014 11:51 pm

תגובהדורך עירמאנט'ער » מוצ"ש אוקטובער 26, 2019 10:19 pm

עירמאנט'ער האט געשריבן:צום נייעם יאר לאז מיר זיך אלע נעמען מעביר סדרה זיין.



ברוך השם מיר האבן געענדיגט דעם זיבעטען יאר מעביר סדרה זיין. גיי מיר אנהייבען דעם אכטען ווער כאפט זעך מיט?


הודו להשם כי טוב האב מיר אנגעפאנגן דעם אכטען יאר געזינטערהייט, כן יעזור השם להלאה.

ווער נאך האט זיך מיטגעכאפט?????????
ימים ידברו - די טעג וועלן רעדן
מה נענה אנן אבתרייהו

אוועטאר
יענקעלע
שר חמש מאות
תגובות: 708
זיך איינגעשריבען אום: מאנטאג פאברואר 21, 2011 4:09 pm
לאקאציע: אינפארמאציע: דער באנוצער געפינט זיך נישט.

תגובהדורך יענקעלע » זונטאג אוקטובער 27, 2019 2:12 am

חוח בין השושנים האט געשריבן:דער מחבר זעלבסט האט געהאט א פלא'דיגע מנהג ביי מעביר סדרה זיין, וואס מקען נישט פארציילן הויך.

???

חולם י יאויש
שר העשר
תגובות: 19
זיך איינגעשריבען אום: דאנארשטאג סעפטעמבער 14, 2017 11:50 pm

תגובהדורך חולם י יאויש » זונטאג נובעמבער 03, 2019 4:14 pm

למעלה משבעים האט געשריבן:
חלב ישראל האט געשריבן:ווייל רוב לעולם'ס פון גמרא דערמאנט ער ניטאמאל, ווען ס'איז ממש א חיוב דארף ער דאך עס זאגן מ'זאל וואוסן וואס צו טון. ועוד, מה נפשך, אויב האט דער מחבר פארשטאנען אז אין "לעולם" שטייט א "חייב" דאן פארוואס האט אויסגעפעלט דעם שינוי לשון? הלא דבר הוא.

איר האט איבערגעקוקט אלע לעולם'ס? כ'ווייס נישט פון ווי איר נעמט עס, אויף די לעולם'ס וואס איך האב נאכגעקוקט, ניצט די מחבר/רמ"א געהעריג די לשון פון מצוה/צריך/אסור אדער די זעלבע סגנון ווי ער שרייבט אלע הלכות.

די מחבר/רמב"ם שרייבט עפעס יעדע מאל די לשון הגמרא אז ס'זאל עפעס מיינען? די מחבר/רמב"ם וויל דאך דא ארויסברענגן נאך א חידוש, אז אפילו מען האט שוין געהערט דעם קריאה, דאך דארף מען מעביר סדרה זיין [יא כ'ווייס אז איינער האט אזוי אנגעפרעגט פונעם שבט הלוי, אבער איך זע בכלל נישט קיין שום משמעות פון א מנהג טוב. בפרט נאך פון דאס וואס די גמרא ברענגט עמוד ב', און פון די תוס' וואס ברענגט דעם מדרש פון רבינו הקדוש זעט אויס אז די לעולם איז א חיוב].

די פשטות הגמרא מיינט די לעולם אויף אפילו עטרות ודיבון.


ועל דרך "לעולם" יעסוק אדם בתוומ"צ "אפילו [\אף]" שלא לשמה וכו'

זהב
שר העשר
תגובות: 22
זיך איינגעשריבען אום: פרייטאג נובעמבער 15, 2019 5:17 am

אגרא דכלה פרשת בשלח

תגובהדורך זהב » מאנטאג דעצמבער 02, 2019 5:55 pm

על הפסוק "והיה ביום הששי והכינו את אשר יביאו והיה משנה על אשר ילקטו יום יום" וז"ל,
וירמוז עוד לשנים מקרא ואחד תרגום, שמחיוב לומר פרשת התורה בערב שבת, ואמר והיה ביום הששי והכינו (במאמרם וקריאתם) את אשר יביאו (א"ת היינו אותיות התורה אשר יביאו אח"כ בשבת היינו פרשת התורה שקורין בשבת) , והיה משנה (היינו שיקראו במשנה ובכפל), על אשר ילקטו יום יום ( היינו עם התרגום שהיא מקלי' נוגה שממנו מלקטין ניצוצות בכל יום), יקראוהו עם השנים מקרא. ע"כ.

זהב
שר העשר
תגובות: 22
זיך איינגעשריבען אום: פרייטאג נובעמבער 15, 2019 5:17 am

בת עין לקוטים

תגובהדורך זהב » דינסטאג דעצמבער 17, 2019 5:33 pm

וזלה"ק, סגולה ועצה שיוכל אדם לקשר מחשבתו אל הדיבור בתפילות שבת הוא לראות לקרות הפרשה שמו"ת דווקא ביום וא"ו ערב שב"ק, והטעם, כי תושב"כ מרמז על בחינת המחשבה, ותשבע"פ שהוא פירושי התורה מרמז על בחינת הדיבור ע"כ קריאת הפרשה עם התרגום שהוא פירושו, שקורא ביום וא"ו עש"ק, עושה פעולה שיהיה דבוק ומקושר אח"כ בשב"ק בעת התפלה מחשבתו ודיבורו כאחד:


צוריק צו “ידיעות התורה”

ווער איז אונליין

באנוצערס וואס דרייען זיך דא: נישטא קיין איינגעשריבענע באנוצערס און 3 געסט