כללים אין לשון הקדוש / ארמית

די אחראים: אחראי, גבאי ביהמד

אוועטאר
גרשון
שר האלף
תגובות: 1234
זיך איינגעשריבען אום: מאנטאג פאברואר 18, 2019 11:01 pm

תגובהדורך גרשון » דאנארשטאג נובעמבער 28, 2019 2:01 pm

farshlufen האט געשריבן:לאז ארויס שרייבעריי כללים פון די הייליגע תורה, ביטע.

יעדעס אות ותג איז מסורות, נישט אלעס האט א הסבר פאר אונז קליינע קעפעלעך.

הרבה נשאר בקולמסי, וא"א ללמוד כל התורה כולה על רגל אחת.

און ווייל נישט אלעס האט א הסבר על דרך הפשט, מיינט עס אז מ'טאר נישט זוכן צו מסביר זיין?
ס'איז א פארגעניגן זיך צו מתווכח זיין מיט א ראציאנאלן מענטש

אוועטאר
גרשון
שר האלף
תגובות: 1234
זיך איינגעשריבען אום: מאנטאג פאברואר 18, 2019 11:01 pm

תגובהדורך גרשון » דאנארשטאג נובעמבער 28, 2019 2:08 pm

חלב ישראל האט געשריבן:אתך = חסר, אותך = מלא, אותכה = מלא דמלא.

אותך/אותכה איז טאקע א גוטער ביישפיל פון א קמץ סוף ווארט וואס ס'שטייט צומאל מיט א ה' און צומאל מיט. ס'זענען דא נאך אסאך אזעלכע ווערטער.

איך בין נייגעריג אויפ'ן ווארט נער[ה] וואס שטייט אין דער תורה אלץ אן א ה' (דאכט זיך מיר אז אויף איין פלאץ שטייט עס יא מיט א ה'), וואס אין אלע חומשים וועט שטיין אז ס'איז דא א "קרי" מיט א "כתיב". מ'וואלט עס געקענט אראפגעבן סאך פשוט'ער, אז א יונגל מיט א מיידל שרייבט מען די זעלבע, נאר דער ניקוד איז אנדערש: ביי א זכר איז נישט דא קיין ניקוד אויפ'ן ר', און ביי א נקיבה איז דא א קמץ.

די זעלבע איז אויך מיט ליל[ה] אין "אשת חיל", אין משלי, וואו ס'איז דא א "קרי" מיט א "כתיב". ס'איז פשוט אז "ליל" קומט מיט א קמץ אויפ'ן צווייטן ה'.
ס'איז א פארגעניגן זיך צו מתווכח זיין מיט א ראציאנאלן מענטש

אוועטאר
איינס
שר חמשת אלפים
תגובות: 5310
זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג סעפטעמבער 26, 2017 9:16 am

תגובהדורך איינס » דאנארשטאג נובעמבער 28, 2019 2:16 pm

גרשון האט געשריבן:ס'איז פשוט אז "ליל" קומט מיט א קמץ אויפ'ן צווייטן ה'.

מסברא אדער ממקור
אחד היה אברהם - שעבד את ה' רק על ידי שהיה אחד, שחשב בדעתו שהוא רק יחידי בעולם ולא הסתכל כלל על בני העולם.

אוועטאר
farshlufen
שר עשרים אלפים
תגובות: 23775
זיך איינגעשריבען אום: פרייטאג נובעמבער 16, 2007 8:26 am
לאקאציע: אויף די פאליצעס אין ספרים שאנק

תגובהדורך farshlufen » דאנארשטאג נובעמבער 28, 2019 2:27 pm

גרשון האט געשריבן:
farshlufen האט געשריבן:לאז ארויס שרייבעריי כללים פון די הייליגע תורה, ביטע.

יעדעס אות ותג איז מסורות, נישט אלעס האט א הסבר פאר אונז קליינע קעפעלעך.

הרבה נשאר בקולמסי, וא"א ללמוד כל התורה כולה על רגל אחת.

און ווייל נישט אלעס האט א הסבר על דרך הפשט, מיינט עס אז מ'טאר נישט זוכן צו מסביר זיין?

געבויעט אויפן אייגענעם קליינעם קעפעלע?
זמירות יאמרו ותשבחות ישמיעו כי הוא לבדו בורא רפואות.

אוועטאר
חלב ישראל
שר חמש מאות
תגובות: 687
זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך פאברואר 14, 2018 10:19 am

תגובהדורך חלב ישראל » דאנארשטאג נובעמבער 28, 2019 2:42 pm

גרשון האט געשריבן:איך בין נייגעריג אויפ'ן ווארט נער[ה] וואס שטייט אין דער תורה אלץ אן א ה' (דאכט זיך מיר אז אויף איין פלאץ שטייט עס יא מיט א ה'), וואס אין אלע חומשים וועט שטיין אז ס'איז דא א "קרי" מיט א "כתיב". מ'וואלט עס געקענט אראפגעבן סאך פשוט'ער, אז א יונגל מיט א מיידל שרייבט מען די זעלבע, נאר דער ניקוד איז אנדערש: ביי א זכר איז נישט דא קיין ניקוד אויפ'ן ר', און ביי א נקיבה איז דא א קמץ.

די זעלבע איז אויך מיט ליל[ה] אין "אשת חיל", אין משלי, וואו ס'איז דא א "קרי" מיט א "כתיב". ס'איז פשוט אז "ליל" קומט מיט א קמץ אויפ'ן צווייטן ה'.

אוודאי אזוי, די ראשונים וואס רעכענען אויס אלע ווערטער וואס די קרי איז אנדערש פונעם כתיב רעכענען נישט די ווערטער.

בכלל זעהט מיך אויס אז די סעמיטישע שפראכן האבן א טרענד צו ווערן מער און מער מלא מיט די צייט, די פארצייטישע אקקאדישע און בבלישע שריפטן פון פאר די תורה זענען ממש אינגאנצן חסר, אן קיין ההין יודין ואוין און אלפין, סיידן אז מ'זאגט עס ארויס פאר זיך, דו וואלסט עס נישט געקענט ליינען אפילו זאלסט עס איבערשרייבן אויף אותיות מרובעות. די תורה וואס איז שוין שפעטער איז א געמיש צווישן מלא און חסר, מיט אביסל טרעינינג קען זיך יעדע בחור'ל אויסלערנען צו ליינען אין די תורה. די משנה וואס איז שוין נאך שפעטער איז אינגאנצן מלא, און דאס איז צו וואס אונז זענען צוגעוואוינט. די גאונים און געוויסע ראשונים שרייבן שוין מלא דמלא, געוויסע שטופן אריין אלפין יודין ההין און ואוין וואו מ'קען נאר, ס'זעהט שוין אויס ערגער פון אידיש.
לעצט פאראכטן דורך חלב ישראל אום פרייטאג נובעמבער 29, 2019 6:04 am, מאל פאראכטן געווארן 1 סך הכל.

אוועטאר
farshlufen
שר עשרים אלפים
תגובות: 23775
זיך איינגעשריבען אום: פרייטאג נובעמבער 16, 2007 8:26 am
לאקאציע: אויף די פאליצעס אין ספרים שאנק

תגובהדורך farshlufen » דאנארשטאג נובעמבער 28, 2019 3:15 pm

חלב ישראל האט געשריבן:אוודאי אזוי, די ראשונים וואס רעכענען אויס אלע ווערטער וואס די קרי איז אנדערש פונעם כתיב רעכענען נישט די ווערטער.

פון וועלכע ראשונים רעדט איר? רשיה"ק זאגט קלאר אז ס'איז א קרי וכתיב.
סנהדרין ע"ג
נער כתיב וקרינן נערה נדרש מקרא ונדרש מסורת

און אזוי צייכענען צו אלע ספרי מסורת איבעראל.
זמירות יאמרו ותשבחות ישמיעו כי הוא לבדו בורא רפואות.

אוועטאר
חלב ישראל
שר חמש מאות
תגובות: 687
זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך פאברואר 14, 2018 10:19 am

תגובהדורך חלב ישראל » דאנארשטאג נובעמבער 28, 2019 3:37 pm

מקרא מיינט די ווארט וויאזוי מ'זאגט עס ארויס מיט די נקודות, מסורת מיינט די אותיות אליינס אן די נקודות, און אויף דעם איז דא א מחלוקת צו יש אם למקרא צו יש אם למסורת צו מ'קען דרש'נען א ווארט אנדערש ווי די נקודות המקובל, קיין שייכות מיט קרי וכתיב, איז "ונשל" הברזל מן העץ אויך די קרי אנדערש ווי די כתיב?

אוועטאר
farshlufen
שר עשרים אלפים
תגובות: 23775
זיך איינגעשריבען אום: פרייטאג נובעמבער 16, 2007 8:26 am
לאקאציע: אויף די פאליצעס אין ספרים שאנק

תגובהדורך farshlufen » דאנארשטאג נובעמבער 28, 2019 3:55 pm

ביטע ענטפערט פון וועלכע ראשונים רעדט איר?

וואס איז טייטש "נער כתיב וקרינן נערה"?

אינטערעסאנט אז אלע פריערדיגע ספרי מסורה האבן פארשטאנען די רש"י הק' אווי מיר.

כ'האב מורא אז איך רעד דא צו אזעלכע שלא קראו ולא שמשו אין פריערדיגע ספרי דקדוק ומסורה בכלל
זמירות יאמרו ותשבחות ישמיעו כי הוא לבדו בורא רפואות.

אוועטאר
חלב ישראל
שר חמש מאות
תגובות: 687
זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך פאברואר 14, 2018 10:19 am

תגובהדורך חלב ישראל » דאנארשטאג נובעמבער 28, 2019 5:38 pm

כ'האב נישט געמיינט א ספעציפישע מחבר, דער אמת איז אז ס'נישט דא קיין מסורה דערויף, יעדער קען זאגן וואס ער וויל.

די זעלבע פשט וואס דו וועסט לערנען ביי ונשל הברזל מן העץ קענסטו לערנען דא אויך.

בכלל, די כתיב דארף האבן א פשט אן די קרי אויך, די ווארט "אינגעל" קומט בכלל נישט אריין דארט.

אוועטאר
גרשון
שר האלף
תגובות: 1234
זיך איינגעשריבען אום: מאנטאג פאברואר 18, 2019 11:01 pm

תגובהדורך גרשון » דאנארשטאג נובעמבער 28, 2019 9:21 pm

חלב ישראל האט געשריבן:די כתיב דארף האבן א פשט אן די קרי אויך, די ווארט "אינגעל" קומט בכלל נישט אריין דארט.

גענוי. ביי אן איינציגן פלאץ וואלט מען געקענט זאגן אז ס'איז א יוצא מן הכלל, אבער המקרה לא יתמיד - אז ס'שטייט אייביג אזוי, מיינט עס אז אזוי קומט דאס ווארט.
ס'איז א פארגעניגן זיך צו מתווכח זיין מיט א ראציאנאלן מענטש

אוועטאר
גרשון
שר האלף
תגובות: 1234
זיך איינגעשריבען אום: מאנטאג פאברואר 18, 2019 11:01 pm

תגובהדורך גרשון » דאנארשטאג נובעמבער 28, 2019 9:23 pm

farshlufen האט געשריבן:
גרשון האט געשריבן:
farshlufen האט געשריבן:לאז ארויס שרייבעריי כללים פון די הייליגע תורה, ביטע.

יעדעס אות ותג איז מסורות, נישט אלעס האט א הסבר פאר אונז קליינע קעפעלעך.

הרבה נשאר בקולמסי, וא"א ללמוד כל התורה כולה על רגל אחת.

און ווייל נישט אלעס האט א הסבר על דרך הפשט, מיינט עס אז מ'טאר נישט זוכן צו מסביר זיין?

געבויעט אויפן אייגענעם קליינעם קעפעלע?

נאר אויף וועמענ'ס? צי קלערסטו אז די מצוה פון לימוד התורה און הבנת התורה באדייט מיט'ן אייגענעם קליינעם קעפעלע?
ס'איז א פארגעניגן זיך צו מתווכח זיין מיט א ראציאנאלן מענטש

אוועטאר
גרשון
שר האלף
תגובות: 1234
זיך איינגעשריבען אום: מאנטאג פאברואר 18, 2019 11:01 pm

תגובהדורך גרשון » דאנארשטאג נובעמבער 28, 2019 9:30 pm

חלב ישראל האט געשריבן:בכלל דארף מען צו וואוסן אז די סעמיטישע שפראכן האבן א טרענד צו ווערן מער און מער מלא מיט די צייט, די פארצייטישע אקקאדישע און בבלישע שריפטן פון פאר די תורה זענען ממש אינגאנצן חסר, אן קיין ההין יודין ואוין און אלפין, סיידן אז מ'זאגט עס ארויס פאר זיך, דו וואלסט עס נישט געקענט ליינען אפילו זאלסט עס איבערשרייבן אויף אותיות מרובעות. די תורה וואס איז שוין שפעטער איז א געמיש צווישן מלא און חסר, מיט אביסל טרעינינג קען זיך יעדע בחור'ל אויסלערנען צו ליינען אין די תורה. די משנה וואס איז שוין נאך שפעטער איז אינגאנצן מלא, און דאס איז צו וואס אונז זענען צוגעוואוינט. די גאונים און געוויסע ראשונים שרייבן שוין מלא דמלא, געוויסע שטופן אריין אלפין יודין ההין און ואוין וואו מ'קען נאר, ס'זעהט שוין אויס ערגער פון אידיש.

די גאונים? איך מיין אז נאר די ראשונים, בעיקר אין אשכנז. די סיבה דערצו איז געווען לכאורה דער איינפלוס פון די לאטיינישע און גערמאנישע שפראכן וואס מ'האט גערעדט אין די לענדער פון יהודת אשכנז, וואס ביי זיי זענען דא וואקאלן.
ס'איז א פארגעניגן זיך צו מתווכח זיין מיט א ראציאנאלן מענטש

אוועטאר
אהרן הלוי
שר האלף
תגובות: 1046
זיך איינגעשריבען אום: זונטאג פאברואר 18, 2018 1:42 pm

תגובהדורך אהרן הלוי » פרייטאג נובעמבער 29, 2019 1:54 pm

(מנין לו לפארשלאפן שלגרשון יש ראש קטן?)
אשרי מי שלא חטא ומי שחטא ישוב וימחול לו (קרעדיט: בעלי תשובה, חסידים ואנשי מעשה)

אוועטאר
גרשון
שר האלף
תגובות: 1234
זיך איינגעשריבען אום: מאנטאג פאברואר 18, 2019 11:01 pm

תגובהדורך גרשון » מאנטאג ינואר 06, 2020 10:19 pm

מתה/מתה, באה/באה

בעלי קורא ווייסן מסתמא אז מ'דארף מדייק זיין צו קוועטשן דער וואך אויפ'ן מ' פון "מתה עלי רחל", אנדערש ווי אין פרשת ויצא ביי "ואם אין מתה אנכי" וואו מ'דארף דריקן דעם ת', ווי דער רשב"ם מערקט דארט אן. דאס זעלבע איז אויך אין פרשת ויצא ביי "ורחל באה", וואס רש"י זאגט אז ביים ערשטן מאל דארף מען קוועטשן דעם א', "און רחל קומט", און ביים צווייטן מאל דעם ב', "און רחל איז אנגעקומען".

אלזא, ביי לשון עבר דריקט מען דעם ערשטן אות, און ביי לשון הוה דעם צווייטן אות. ווי מיין מלמד דרדקי האט געגעבן א סימן, אז דער עבר איז דאך פריער פונעם הוה, קומט אים א פריערדיגן אות...

דער הסבר איז אבער אביסעלע טיפער:

"ער האט געטון", לשון עבר, איז אין לשה"ק פעל. "ער גייט טון", לשון עתיד, איז יפעל. ווי אזוי זאגט מען "ער טוט", לשון הוה? פועל, די זעלבע ווי דער שם העצם פון אן ארבעטער – א פועל. דאס איז ווייל אין לשה"ק איז באמת נישט דא קיין שם פועל בלשון הוה, נאר אויב וויל מען זיך אויסדריקן אזוי, זאגט מען, "יענער איז אן ארבעטער," ווייל אויב ארבעט ער יעצט, איז ער דאך אויפ'ן מאמענט אן ארבעטער.

יעצט, אין לשון זכר האט דאס ווארט "מת" צוויי באדייטן: 1) א טויטער, 2) ער איז געשטארבן. מ'הערט אבער נישט קיין חילוק צווישן די צוויי, ביידע ווערן ארויסגעזאגט די זעלבע. פארשטייט זיך אז אויב וויל מען זאגן אז ער שטארבט יעצט, וועט מען זאגן "מת" מיינענדיג דעם ערשטן באדייט, וויבאלד דאס איז דער שם העצם.

ביי לשון נקיבה איז אבער יא דא א חילוק: ביים שם העצם וועט דער טראפ זיין אויפ'ן ת', מתה, און ביים פועל עבר וועט ער זיין אויפ'ן מ', מתה. דעריבער אין פרשת ויצא וואו רחל האט געזאגט "גיב מיר קינדער, און אויב נישט, [איז פאררעכנט כאילו] איך שטארב", קומט דער טראפ אויפ'ן ת'. משא"כ אין פרשת ויחי וואו יעקב זאגט "איז רחל געשטארבן אויף (צו) מיר", קומט דער טראפ אויפ'ן מ'.

דאס זעלבע איז מיט באה/באה. אין לשון זכר זענען ביידע "בא", מ'הערט נישט קיין חילוק. אבער אין לשון נקיבה זאגט מען בלשון הוה "באה" – בוכשטעבליך "זי איז א קומענדיגע", מיינענדיג "זי קומט" – און בלשון עבר "באה" – "זי איז געקומען".

ע"פ "אבי עזרי" אויף אבן עזרא אין פרשת ויצא
ס'איז א פארגעניגן זיך צו מתווכח זיין מיט א ראציאנאלן מענטש

שבועת ראם
שר חמישים
תגובות: 68
זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג אוגוסט 06, 2019 10:31 pm

Re:

תגובהדורך שבועת ראם » זונטאג אפריל 26, 2020 5:46 pm

חלב ישראל האט געשריבן:אתך = חסר, אותך = מלא, אותכה = מלא דמלא. נישט אלע ווערטער האבן טאקע דריי אויסלייגן, 'חודש' שרייבט מען סיי אלץ מלא און סיי אלץ מלא דמלא, 'לא' שרייבט מען סיי אלץ חסר און סיי אלץ מלא. לויט ווי איך פארשטיי איז די כלל, אז א ווארט וואס מ'קען נישט ליינען אן נקודות הייסט חסר, א ווארט וואס מ'קען ליינען אן נקודות הייסט מלא, און א ווארט וואס האט מער שימושים ווי וואס ס'פעלט זיך אויס צו קענען ליינען הייסט מלא דמלא.

אגב כל הספר מלחמת בני האור וחושך מהאיסיים נכתב בלשונות כאלו אותכה בהמה. ועוד ועוד

פרשת תצווה לשאת אותם בהמה

חכמה ותבונה בהמה לדעת.

נשאלתי היכן דאמרינן ושניהם מקרא אחד דרשו הפשט היא
מ'קרא אחד או מקרא משנה גמרא מ' יסוד היא

אוועטאר
חוח בין השושנים
שר האלפיים
תגובות: 2227
זיך איינגעשריבען אום: זונטאג מאי 19, 2019 12:30 pm

Re: Re:

תגובהדורך חוח בין השושנים » זונטאג אפריל 26, 2020 6:28 pm

שבועת ראם האט געשריבן:נשאלתי היכן דאמרינן ושניהם מקרא אחד דרשו הפשט היא
מ'קרא אחד או מקרא משנה גמרא מ' יסוד היא

מ' יסוד, שהרי מדובר במשפט שכולו עברי, ואילו 'קרא' היא ארמית.
אילו היתה המ' שימושית, והתיבה 'קרא' היא ארמית, היה צ"ל: תרוייהו מקרא חדא דרשי.
אויב האסטו אויף מיר פאראיבל, טענות, מענות, א ויצעקו צו מאכן, א שטאך צו געבן, א קשיא צו פרעגן, אדער -להבדיל- א גוט ווארט צו זאגן טו עס ביטע דא.

שבועת ראם
שר חמישים
תגובות: 68
זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג אוגוסט 06, 2019 10:31 pm

Re: כללים אין לשון הקדוש / ארמית

תגובהדורך שבועת ראם » זונטאג אפריל 26, 2020 7:50 pm

יישר כוח
אגב אימת אמרינן דכתיב ואימת אמרינן ורחמנא אמר?

שבועת ראם
שר חמישים
תגובות: 68
זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג אוגוסט 06, 2019 10:31 pm

Re: כללים אין לשון הקדוש / ארמית

תגובהדורך שבועת ראם » זונטאג אפריל 26, 2020 7:59 pm

יישר כוח
אגב אימת אמרינן דכתיב ואימת אמרינן ורחמנא אמר?
מתי כתיב ותקח שרה בית פרעה ומתי כתיב ותלקח אסתר בית המלכות.
למה על שור אומרים שוורים ועל יונה לא אומרים יוונים

שבועת ראם
שר חמישים
תגובות: 68
זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג אוגוסט 06, 2019 10:31 pm

Re: כללים אין לשון הקדוש / ארמית

תגובהדורך שבועת ראם » זונטאג אפריל 26, 2020 8:06 pm

מי אלה כעב תעופינה וכיונים אל ארובתיהם ישעיה ס-ח

אוועטאר
חלב ישראל
שר חמש מאות
תגובות: 687
זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך פאברואר 14, 2018 10:19 am

Re: כללים אין לשון הקדוש / ארמית

תגובהדורך חלב ישראל » זונטאג אפריל 26, 2020 8:17 pm

די אלע קשיות קענסטו פרעגן אויף יעדע שפראך, פארוואס איז די פלוראל פארעם פון בעט/טיש בעטן/טישן, הויז/בוים איז הייזער ביימער, און פיש האט בכלל נישט קיין פלוראל פארעם? אזוי גייט עס, שפראך איז נישט מאטעמאטיק.

אוועטאר
גרשון
שר האלף
תגובות: 1234
זיך איינגעשריבען אום: מאנטאג פאברואר 18, 2019 11:01 pm

Re: כללים אין לשון הקדוש / ארמית

תגובהדורך גרשון » זונטאג אפריל 26, 2020 8:33 pm

שבועת ראם האט געשריבן:יישר כוח
אגב אימת אמרינן דכתיב ואימת אמרינן ורחמנא אמר?
מתי כתיב ותקח שרה בית פרעה ומתי כתיב ותלקח אסתר בית המלכות.
למה על שור אומרים שוורים ועל יונה לא אומרים יוונים

1. בלי עיון ובלי מקור לדבר, היה נראה לפום ריהטא דמלת "דכתיב" היא על איזה פסוק ככתבו (direct quote), בעת "ורחמנא אמר" מתייחס לענין המבואר בתורה בלי דקדוק אחר הלשון (indirect quote).

2. "ותקח" מולת "ותלקח" שונה בכפליים: האחד בשורש התיבה, כי ותקח שורשה "קח", וותלקח שורשה "לקח". והשני בדקדוקה, כי ותוקח במשקל פוּעַל (עם שורוק במקום מלאפום), וותלקח במשקל יִפָּעַל, ויש הפרש בין שניהם (וכן במשקל יתפעל), אינני זכורני כעת.

3. איני יודע מדוע אין אומרים שורים בווא"ו אחד. אבל מעניין שהתימנים אומרים הברת הווא"ו כהברת W, וכן החולם הנכונה יש בה כעין הברה זו, כמו O. ולפי זה אין הרבים רחוק כל כך מהיחיד.
ס'איז א פארגעניגן זיך צו מתווכח זיין מיט א ראציאנאלן מענטש

שבועת ראם
שר חמישים
תגובות: 68
זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג אוגוסט 06, 2019 10:31 pm

Re: כללים אין לשון הקדוש / ארמית

תגובהדורך שבועת ראם » מאנטאג אפריל 27, 2020 11:14 am

אני שמעתי דתלוי אם הפסוק הוא בחומש דברים שהוא משנה תורה וכפי הראשונים הם דברי משה שהסכימה דעתו יתברך אזי נכתב רחמנא אמר משא"כ סדרי בראשית שמות ויקרא במדבר.
או ההיפוך הוא הנכון. אבל צריך לבדוק האם זה נכון בכל מקום בש"ס
יישר כוחכם

אוועטאר
חלב ישראל
שר חמש מאות
תגובות: 687
זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך פאברואר 14, 2018 10:19 am

Re: כללים אין לשון הקדוש / ארמית

תגובהדורך חלב ישראל » מאנטאג אפריל 27, 2020 12:00 pm

שבועת ראם האט געשריבן:אני שמעתי דתלוי אם הפסוק הוא בחומש דברים שהוא משנה תורה וכפי הראשונים הם דברי משה שהסכימה דעתו יתברך

ס'דא ראשונים וועלכע האלטן נישט אזוי? כ'מיין ס'איז בפירוש'ע פסוקים.

אוועטאר
גרשון
שר האלף
תגובות: 1234
זיך איינגעשריבען אום: מאנטאג פאברואר 18, 2019 11:01 pm

Re: כללים אין לשון הקדוש / ארמית

תגובהדורך גרשון » מאנטאג אפריל 27, 2020 12:50 pm

חלב ישראל האט געשריבן:
שבועת ראם האט געשריבן:אני שמעתי דתלוי אם הפסוק הוא בחומש דברים שהוא משנה תורה וכפי הראשונים הם דברי משה שהסכימה דעתו יתברך

ס'דא ראשונים וועלכע האלטן נישט אזוי? כ'מיין ס'איז בפירוש'ע פסוקים.

די גאנצע תורה האט משה רבינו געשריבן ע"פ נבואה, אזוי אויך אלע ספרי הנביאים האבן זיי געזאגט ע"פ נבואה. דאך זענען דא פארשידענע דרגות, ווי רש"י אין פרשת מטות זאגט אז ס'איז א חילוק פון "כה אמר ה'" און "זה הדבר אשר צוה ה'".
ס'איז א פארגעניגן זיך צו מתווכח זיין מיט א ראציאנאלן מענטש

שבועת ראם
שר חמישים
תגובות: 68
זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג אוגוסט 06, 2019 10:31 pm

Re: כללים אין לשון הקדוש / ארמית

תגובהדורך שבועת ראם » מאנטאג אפריל 27, 2020 4:35 pm

ואלו דברי האוה"ח תחילת פ' דברים:
אלה מיעט הקודם פירוש לפי שאמר אשר דבר משה שהם דברי עצמו, שכל הספר תוכחות ומוסר ממשה לעובר פי ה', ואמרו ז"ל ( מגילה ל"א: ) קללות שבמשנה תורה משה מפי עצמו אמרן, וכו'


צוריק צו “שפראך, גראמאטיק און דקדוק”

ווער איז אונליין

באנוצערס וואס דרייען זיך איצט דא: סווייפ די קארטל און איין גאסט